
Fado ao Carmo heeft twee fadohuizen in Lissabon, in verschillende wijken. Ze dienen niet voor dezelfde avond. Deze tekst zegt wat er verschilt tussen het ene en het andere, met de uren, de afmetingen en de prijzen erbij.
Chiado
Het ligt aan de Rua da Condessa 52, op twee stappen van het Largo do Carmo en van de ruïnes van het Convento do Carmo, dat instortte bij de aardbeving van 1755 en sindsdien zonder dak staat.
De zaal is 50 vierkante meter en biedt plaats aan 38 tot 40 personen. Hij opent om 19.00 uur en sluit om 01.00 uur. De fado begint om 20.30 uur.
Er worden petiscos à la carte gegeten, met een minimumbesteding van 40 euro per persoon. Dat bedrag is volledig aftrekbaar van eten en drinken, wat wil zeggen dat het geen entree is: het is wat u aan tafel uitgeeft.
Het is het fadohuis waar wij het podium geven aan jongere fadista's en aan stemmen die beginnen.
Aan de muur hangt een reproductie van O Fado, van José Malhoa, geschilderd in 1910. Het origineel hangt in het Museu do Fado, in Alfama.
Alfama
Het ligt aan de Travessa do Almargem 1B, in de oudste wijk van de stad en op enkele minuten van het Museu do Fado.
De zaal is 150 vierkante meter, drie keer die van Chiado, en biedt plaats aan 60 tot 65 personen. Blootliggende steen, gewelven, en een podium dat vanaf alle plaatsen te zien is. Hij opent om 19.30 uur en sluit om 02.00 uur. De fado begint om 21.00 uur.
De avond is een volledig diner, met een menu gesigneerd door Chef António Saraiva. Het is 65 euro per persoon, menu Diner en Fado, met een preautorisatie van 35 euro per persoon op het moment van de reservering.
Het is ook het huis van de Noites do Carmo, de reeks waarbij wij de zaal sluiten voor een gast van buiten. Daar zongen al Mariza, António Zambujo en Milhanas, die laatste op dezelfde avond waarop patissier Francisco Siopa het zoete deel signeerde.
De wijken zijn geen detail
De fado ontstond in de wijken bij de rivier, in de eerste helft van de negentiende eeuw. Alfama en Mouraria staan in alle oude beschrijvingen. Wie in Alfama dineert, dineert op één straat van de plek waar dit begon.
Alfama heeft een bijzonderheid die verklaart hoe de wijk gebouwd is: zij doorstond de aardbeving van 1755 bijna ongeschonden, gefundeerd op vaste rots, terwijl een groot deel van de benedenstad op zachte grond stond en uiteenviel. Vandaar dat de straten nog altijd smal en kronkelig zijn, met het tracé van voor de aardbeving, en vandaar dat de zalen gewelfd zijn en van blootliggende steen.
Het Museu do Fado ligt aan het Largo do Chafariz de Dentro, op enkele minuten van onze deur, en daar hangt vandaag het origineel van O Fado, van Malhoa.
Chiado is een ander Lissabon. Het werd na 1755 herbouwd volgens het pombalijnse plan en werd de wijk van de cafés, de boekhandels en de kranten, de plek waar de stad samenkwam om te discussiëren. In 1988 verwoestte een brand een deel ervan, en de wederopbouw werd toevertrouwd aan Álvaro Siza Vieira.
Het Largo do Carmo, voor de deur van het huis, is waar op 25 april 1974 de regering van het Estado Novo zich overgaf, in de kazerne van de GNR. De ruïnes van het Convento do Carmo, ernaast, staan sinds de aardbeving zonder dak en zijn met opzet zo gelaten.
Het zijn twee verschillende geschiedenissen van dezelfde stad, op vijftien minuten lopen van elkaar.
Wie er zingt
In beide fadohuizen is er elke avond fado en de begeleiding is in beide dezelfde: viola en Portugese gitaar. De viola houdt de harmonie en de maat vast, de gitaar komt in de ruimte tussen de zinnen van de fadista.
Wat verschilt, is wie er op het podium staat. In Chiado geven wij plaats aan jongere fadista's en aan stemmen die beginnen een repertoire op te bouwen. In Alfama gebeuren, naast het vaste gezelschap van het huis, de Noites do Carmo, waarbij de zaal sluit voor een gast.
De Portugese gitaar die u in beide hoort, is die van Lissabon, kleiner en helderder dan die van Coimbra, gestemd in Si, Lá, Mi, Si, Lá, Ré.
Hoe u kiest
Op het uur. Wilt u vroeg dineren en fado horen voor negen uur, dan is het Chiado. Gaat u liever om half tien zitten en na middernacht weg, dan is het Alfama.
Op de eetlust. Petiscos à la carte, een voor een gekozen in de loop van de avond, dat is Chiado. Een volledig dinermenu, aan tafel geserveerd, dat is Alfama.
Op de grootte van de groep. Tot 40 personen passen in Chiado. Daarboven, en tot 65, moet het Alfama zijn.
Op het budget. 40 euro per persoon in Chiado, aftrekbaar van eten en drinken. 65 euro per persoon in Alfama, met het menu inbegrepen.
Wat niet verandert
Er is elke avond live fado in beide fadohuizen. In beide wordt om stilte gevraagd terwijl er gezongen wordt, om dezelfde technische reden: zonder zware versterking is een gesprek aan een tafel achterin hoorbaar aan de tafel vooraan.
En in beide is de begeleiding dezelfde, viola en Portugese gitaar, zoals het gaat sinds de gitaar in de fado kwam, na 1840.
De twee fadohuizen vanbinnen zien: Chiado en Alfama. De tafels reserveert u hier.