Denominacja pochodzenia Alentejo ma osiem podregionów: Portalegre, Borba, Évora, Redondo, Reguengos, Granja-Amareleja, Vidigueira i Moura. Prawie żadna etykieta nie wyjaśnia, co je od siebie oddziela. Oddziela je klimat, gleba i szczepy, które wytrzymują jedno i drugie.
Osiem podregionów
Statut regionu winiarskiego Alentejo zatwierdzono dekretem z mocą ustawy nr 53/2003 z 27 marca. To ten tekst ustalił mapę, która dziś pojawia się na etykietach.
Portalegre leży na północy, w Serra de São Mamede, z winnicą między 450 a 760 metrami, na granicie i łupku. Pada tam więcej, a letnia amplituda temperatur jest duża, więc winogrona dojrzewają powoli i zachowują kwasowość.
Vidigueira leży na południu, na uskoku geologicznym, który biegnie ze wschodu na zachód przez około 50 kilometrów. Skarpy łagodzą upał w strefie, gdzie latem przekracza 35 stopni. Dlatego Vidigueira zawsze była ziemią białych win.
Aragonez
To ten sam szczep, który w Douro i w Dão nazywa się Tinta Roriz, a po drugiej stronie granicy Tempranillo.
Dojrzewa wcześnie, jest bujny i plenny, woli klimat ciepły i suchy, z glebami piaszczystymi lub gliniasto-wapiennymi.
Daje obfity owoc i przyprawę, a najlepiej pracuje w kupażu: w Douro z Touriga Nacional, w Alentejo z Trincadeira i Alicante Bouschet.
Trincadeira
W Alentejo i w Douro nazywa się też Tinta Amarela.
Wines of Portugal opisuje ją jako szczep trudny i wyjątkowo bujny. Grona są zbite, produkcja jest nierówna, a wrażliwość na choroby i na zgniliznę skrajna.
Zbite grono nie obsycha w środku. To jest techniczny powód, dla którego Trincadeira owocuje dobrze tylko tam, gdzie mało pada, w Alentejo i w części Tejo.
Kiedy dojrzeje, daje wina kwiatowe, bogate w kolor i kwasowość, z umiarkowanym alkoholem. Bez dostatecznej dojrzałości wychodzi strona roślinna. Pasuje do mięs z rusztu, kaczki i wędlin.
Alicante Bouschet
To tintureira. Ma czerwony miąższ, nie tylko skórkę. Prawie wszystkie czerwone szczepy dają bezbarwny moszcz, a kolor bierze się w całości ze skórki.
Powstał na południu Francji, wyhodował go Henri Bouschet ze skrzyżowania Petit Bouschet, uzyskanego przez ojca, Louisa, z Grenache. Do Alentejo trafił pod koniec XIX wieku, przez związki Johna Reynoldsa z plantatorami z okolic Montpellier. W Herdade do Mouchão rósł już w winnicy Dourada w 1894 roku.
Jancis Robinson napisała, że to w Alentejo szczep znalazł swój prawdziwy dom. Daje gęsty kolor, twarde taniny i wina, które zyskują na latach w butelce. Prosi o grillowane porco preto i o ensopado de borrego.
Castelão i długa lista
Castelão to nazwa szczepu. Druga nazwa pochodzi od posiadłości: w 1846 roku José Maria da Fonseca kupił Cova da Periquita w Azeitão i posadził tam Castelão. Rocznik Periquita istnieje od 1850 roku, a marka została zarejestrowana w 1941.
W Alentejo wchodzi do nasadzeń w Vidigueira i w Portalegre, prawie zawsze w kupażu. Alfrocheiro, Moreto, Tinta Caiada i Tinta Grossa to również szczepy regionu.
Antão Vaz, Arinto, Roupeiro
Comissão Vitivinícola Regional Alentejana nazywa Antão Vaz znakiem rozpoznawczym białych szczepów Alentejo. Najlepiej czuje się w Vidigueira i w Évora. Analiza genetyczna wykazała, że powstał ze skrzyżowania Cayetana Blanca z João Domingos, czerwonym szczepem uznawanym w Portugalii za wymarły.
Ma grubą skórkę i luźne grono, i to sprawia, że znosi upał. Zbierany wcześnie, daje wysoką kwasowość. Zbierany późno, daje wina pełne, cytrusowe i tropikalne.
Arinto to szczep, który koryguje. CVRA mówi o jego nieustępliwej kwasowości i traktuje go w Alentejo jako szczep poprawiający. To ta sama roślina, którą w Minho nazywa się Pedernã.
Roupeiro jest najczęściej sadzonym białym szczepem regionu. Daje cytrusy z entuzjazmem i szybko je traci po zabutelkowaniu. Roupeiro pije się w ciągu roku.
Klasyczny kupaż białego z Alentejo wygląda tak: Antão Vaz na ciało, Arinto na kwasowość, Roupeiro na aromat.
Talha
Talha to gliniany dzban. Wino fermentuje w środku razem ze skórkami, pestkami i, w niektórych miejscowościach, z szypułkami, i zostaje w kontakcie z tym wszystkim aż do wypicia. Wnętrze pokrywa żywica sosnowa, pez louro.
W 1876 roku João Ignacio Ferreira Lapa nazwał tę alentejską metodę systemem rzymskim. Nazwa przylgnęła.
Talhas otwiera się w dzień São Martinho, 11 listopada.
18 sierpnia 2026 roku rada generalna CVRA jednogłośnie zatwierdziła rozszerzenie certyfikacji Vinho de Talha na wszystkie podregiony. W tej samej decyzji zdefiniowano określenia Vinhas Velhas, od 35 lat, oraz Vinhas Centenárias, dla winnic zarejestrowanych przed 1931 rokiem.
Przy stole i w kieliszku
Białe podaje się w 10 lub 12 stopniach. Zimniejsze i Antão Vaz się zamyka, a to jest dokładnie ta część, za którą Państwo płacą. Czerwone w 16 lub 17. W lizbońskiej sali w sierpniu alkohol idzie w górę, a owoc znika.
Proszę czytać podregion przed marką. Portalegre na czerwone z kwasowością i na białe z wysokości. Vidigueira na Antão Vaz. Reguengos i Borba na kupaże Aragonez, Trincadeira i Alicante Bouschet.
Oba domy fado mają różne karty, w Chiado i w Alfamie, a między jedną a drugą jest 26 win z Alentejo. Stoliki rezerwuje się tutaj.